Negende aflevering van Windmill weer een groot feest

Ultimate nieuws

Met WW slechts bestempelen als een groot internationaal Ultimate-toernooi doe je de Amsterdamse driedaagse eigenlijk tekort. Onder leiderschap van Yves, Fred en Frans is het jaarlijkse evenement inmiddels off-field uitgegroeid tot een festival dat bijna vergelijkbaar is met bijvoorbeeld Lowlands. Een drie dagen vullend programma houdt iedereen die dat wil bezig van het opstaan tot het laat naar bed gaan. En ja, er wordt óók heel veel Ultimate gespeeld en vaak nog op een hoog niveau. Toch was dat hoge niveau op de eerste twee dagen soms ver te zoeken. Een pittige wind veranderde – trouwens vooral op zaterdag - veel wedstrijden in een huck ’n hope-festijn. Zo snel mogelijk de schijf ver weg gooien en dan snel een slimme zone opzetten, in de hoop de aanval van de tegenpartij al vroeg te kunnen storen. Daardoor werd vooral die tweede dag er één met lelijk Ultimate, hoewel uiteindelijk de betere teams toch boven kwamen drijven. Klein voordeel van al die wind : door al die zones was de zaterdag in de Open divisie – normaliter ‘killing’ met vier games van 90min – een stuk minder zwaar.

Op zondag was er gelukkig veel minder wind en werd het na enige schermutselingen in de ochtend tijd voor de finales. De Dames eindstrijd ging tussen de Woodchicas en de Hot Beaches. Het was zeer verrassend pas de eerste pot tussen beide Europese grootmachten, want in het systeem van de Swiss Draw kom je elkaar zeker in een divisie van zestien ploegen al snel voor de kwartfinales tegen. De Münchense Chicas lieten zien na een sabbatical weer klaar zijn voor een bestorming van de Europese top. Nadat ze in de halve finale met 14-13 hadden gewonnen van topper Lotus uit Zwitserland, als revanche op hun enige toernooi-nederlaag ( 8-15 ! ) op vrijdag, pakten de Zuid-Duitse meiden met 14-11 de overwinning tegen de ploeg uit Praag. Voor de Hot Beaches was het meteen de eerste verliespartij van het weekend, nadat ze eerder al met 15-5 over Lotus heen waren gewalst en in de semi ternauwernood met 8-7 van de Duitse kampioen U de Cologne hadden gewonnen. Dit Keulse team had in de winderige kwartfinale nog verrassend gewonnen van één van de favorieten, CUSB uit Bologna. De Zwitserse meiden van Lotus pakten wel duidelijk de derde plek.

In deze divisie waren geen echte Hollandse teams, maar in zowel Purple Rhino als het pick-up team speelden enkele Nederlandse speelsters. In P.R. zaten ook enkele Amerikaans meiden en deze ploeg had behalve zeer kleurige broeken van tevoren ook vertrouwen in een goede afloop. Echter tegen de goed op elkaar ingespeelde topteams kwam deze combi vaak nog tekort, getuige bijvoorbeeld een 5-15 nederlaag in de kwartfinale tegen Lotus. Toch pakten de Rhino’s een knappe vijfde plek met twee opeenvolgende overwinningen tegen Copenhagen Hucks en het Slowaakse Lay-D’s. Het pick-up team onder de wat hoogmoedige naam Release The Kraken had het zwaar dit weekend. Spelend tegen de onderste helft van het deelnemersveld was het voor de bij elkaar geharkte speelsters vaak lastig om elkaar te vinden, zeker in de wind. Per match werden nog wel wat punten gemaakt door diepe cutters Floor of Ivana op soms wat gelukkige worpen, maar daar bleef het dan vaak bij. Een laatste plaats, maar toch ook de Spirit-prijs, waren hun deel.

In de Mixed divisie een verrassende finale match-up van het Engelse Good Lord! en het Ierse Rebel Ultimate. De Londense ploeg, van origine een City League-team, was met slechts tien spelers naar Amsterdam gekomen, maar wel heel erg goede spelers èn speelsters. Zij wonnen bijvoorbeeld op zaterdag in universe punt met 13-12 van UFO, nadat de Utrechters met 12-11 vóór hadden gestaan. Rebel verraste later die dag datzelfde UFO in de kwartfinale. Nadat de Domstedelingen op vrijdag nog met 15-4 over de Ieren heen waren gewalst, werd het nu 11-10 voor Rebel. Waarmee een gouden Ultimate-regel ( Je wint in hetzelfde toernooi nooit twee keer van dezelfde ploeg ) zich maar weer eens bewees. Rebel Ultimate had in een prima semi ook nog de winnaar van vorig jaar, Mubidisk van Lanzarote, wéér aanwezig met erg veel pick-ups, verslagen, terwijl Good Lord! geen kind had gehad aan het Ierse U23-team, 15-2. In de eindstrijd op het verre veld in het stadion gingen de Ieren lange tijd goed mee met de Engelse all-stars, maar de overwinning van GL kwam nooit in gevaar, 15-11. De Engelsen werden later ook nog tot Spirit-winnaar gekroond.

UFO Mixed was naar WW gekomen voor de winst, maar de eerste knauw kreeg de ploeg op vrijdagmiddag, toen de Prague Devils met 15-13 te sterk bleken. De twee zaterdag-nederlagen in universe punt hakten er flink in bij de Utrechters, die zich echter op zondag goed herstelden. Terwijl binnen de ploeg langzamerhand een universe point-syndroom was ontstaan, maakte de ploeg met 15-14 tegen de Prague Devils ( ook voor hun gold die toernooi-regel ! ) en met 13-12 tegen de Stockholm Syndromes daar meteen een einde aan en pakte zij toch naar alle tevredenheid de vijfde plaats.

De Amsterdamse Rusty Bikes hadden een prima toernooi met vijf overwinningen tegen veelal de mindere teams van het 24-koppige deelnemersveld, maar bijvoorbeeld ook een afgetekende 3-15 verliespartij tegen finalist Rebel Ultimate. De Bikes kwamen uiteindelijk na acht ronden Swiss Draw op een 18e plek terecht. Noemenswaardig zijn verder nog de knappe 11-10 overwinning op het Zuid-Afrikaanse Southern Skies en de sterke 15-9 winst tegen nationale concurrent PUF.

Dat PUF had zich vooraf iets meer voorgesteld van WW dan de uiteindelijke 22e plaats. Voor de paarse combi-ploeg was dit toernooi een volgende voorbereiding op de Regionals van augustus, maar de diverse nederlagen tegen het midden-echelon van Windmill lieten zien dat er nog wel wat werk aan de winkel is voor PUF. Toch waren er ook enige winstpartijen, zoals op zaterdag met 14-10 tegen GD en tegen de Zuid-Afrikanen van Southern Skies. Met die 15-9 sloten de Zuid-Hollanders in ieder geval met een goed gevoel af.

Gronical Dizziness kende een zwaar toernooi, ondanks enkele prominente pick-ups. Nederlagen tegen nationale concurrenten als Rusty Bikes en PUF werden afgewisseld met verdere verliespartijen tegen de mindere ploegen uit het veld. Toch waren er ook lichtpuntjes, want zowel de zaterdag als de zondag werden afgesloten met een overwinning. Op zaterdagmiddag met 11-8 tegen Happy Hour, de laatste pot van het toernooi in universe punt met 15-14 van Wombat Ultimate. Helaas leverde het uiteindelijk toch een laatste plaats op voor de Groningers.

In de Open divisie zaten maar liefst veertig ploegen, waaronder veel Europese toppers en subtoppers. Toch waren veel ogen gericht op het Amerikaanse collectief van Rise Up, met enkele topspelers van Sockeye en Ironside ... èn Hylke Snieder, een van origine Nederlandse speler die bij Johnny Bravo in Denver speelt. Op zaterdagmiddag waren de winderige semifinales in het stadion. De Amerikanen onder de naam Chiniya Rada speelden tegen Ragnarok uit Kopenhagen, de Europese nummer drie van 2012. De Denen hadden daarvoor tegen de Heidees al bewezen goed upwind-scores te kunnen maken, want de Duitse topploeg was in die quarter met 15-1 van het veld geveegd. In deze semi nam Ragnarok het initiatief met twee upwinders, maar ze lieten Chiniya Rada er gaandeweg toch ook twee maken. Dus kwam het aan op de toss, die was gewonnen door CR. In het universe punt werkten de Amerikaanse toppers langzamerhand de schijf richting de endzone en scoorden met een small ball. De andere halve finale was een epic battle tussen Bad Skids, de enige ploeg die op zaterdagochtend van de Ammies had gewonnen, en Freespeed uit Basel. In hun eerste pot hadden de Zwitsers nog met 13-10 gewonnen, dit keer wist de jonge Duitse ploeg met 12-11 aan het langste eind te trekken. In de strijd om de derde plek op zondagmorgen liet Freespeed zien dat hun Belgische aanwinst PJ van Freezzz Beezzz grote kans maakt om topscoorder Robin Brüderli ( speelt dit seizoen waarschijnlijk voor Sockeye ) te doen vergeten. Met 13-10 wonnen de Zwitsers een tweede keer dit toernooi van Ragnarok.

De Open eindstrijd was de afsluiting van een weekend Windmill. Natuurlijk werd deze finale bekeken door een volle tribune en traditiegetrouw in de eerste time-out onderbroken door Herbie’s bakfiets en de Charity Pull-contest in de rust, voor het tweede achtereenvolgende jaar met gemak gewonnen door de kleine Luca Miglioretto van Freespeed. Het Amerikaanse Chiniya Rada nam vooral via Hylke Snieder een 8-7 voorsprong bij rust die ze meteen na de pauze uitbouwden tot 9-7. Maar Bad Skid gooide het bijltje er nog niet bij neer en met drie punten op rij pakten ze zelfs een voorsprong. De VS-ploeg wierp hun joker Hylke nog maar eens in de strijd en kwam op 14-14 met schijfbezit. In dat laatste punt maakte de Duitse verdediging maar liefst twee D’s, echter beide keren werd er een fout gecalld door de Amerikanen. De verlossende goal van Teddy Brower-Jarus waarmee Chiniya Rada de titel van WW2013 opeiste voelde daarna een beetje goedkoop aan. De Spirit ging naar M.U.C. uit München.

Er waren twee Nederlandse ploegen in deze divisie. Thuisploeg CamboCakes hield een gemengd gevoel over aan hun driedaagse. Mooie winstpartijen ( 15-8 op Blue Arse Flies en 15-9 tegen Sieben Schwaben mèt Philip Haas ) werden afgewisseld met stevige nederlagen tegen finalist Bad Skid (5-15) en Iznogood ( een beschamende 3-15 ). De laatste wedstrijd van hun toernooi was tegen La Fotta uit Bologna, hier aanwezig met een U23-team. Ongeïnspireerd verloren de Cakes ook die pot met 9-15 en kwamen daarmee op een 4-4 record en een ... toch niet onverdienstelijke 13e plaats via het soms onbegrijpelijke, nieuwe power rankings-systeem.

UFO was traditiegetrouw ook aanwezig in Amsterdam, maar ook de Utrechtse ploeg, spelend zonder al haar steren die in het Mixed-team zaten, kreeg het zwaar te verduren. Ze leed ternauwernood nederlagen tegen de UL Ninjas (14-15) en KFK Kopenhagen (13-15), maar er was ook een aantal zware 5-15 verliespartijen. Lichtpuntje was de 14-4 overwinning op zaterdagmiddag tegen lelijk eendje Aye Aye. Daarmee pakten die Schotten de laatste plaats, zodat er voor UFO de 39e plek overbleef.

Het zal volgende keer voor de Windmill-organisatie lastig worden om het enorme succes van dit jaar te overtreffen. Natuurlijk zal iets minder wind het spelpeil verhogen en misschien gaan ze toch nog een keer het deelnemersveld uitbreiden als ze de warm-up area’s toch gaan gebruiken als speelveld. Verder is het de vraag of het power rankings-systeem in 2014 terugkomt, want veel ploegen vonden het toch wat lastig om tussendoor uit te rekenen waar ze gerankt stonden. Wellicht wordt volgend jaar het format toch nog iets aangepast, van acht lange wedstrijden naar negen iets kortere potten, waardoor de zaterdag voor Open iets minder zwaar wordt en de zondag aantrekkelijker. Hoe dan ook, ook een volgende editie zal weer één groot festival zijn met ruim 1400 erg blije Ultimaters.